Vatnmátarar, sum neyðug amboð til at máta vatnnýtsluna, verða nógv brúktir í húsum, virkjum og vinnugreinum. Rætt nýtsla og viðlíkahald av vatnmátarum tryggjar ikki bert rætta máting, men leingir eisini um livitíð teirra, og forðar fyri óneyðugum tilfeingisspilli og fíggjarligum tapi. Niðanfyri eru nøkur ítøkilig ráð til umsiting av vatnmátara.
Í fyrsta lagi er uppsetingarstaðurin av vatnmátaranum avgerandi. Mátarin skal setast upp á einum turrum, luftskiftum stað, sum er lætt at lesa, burtur frá beinleiðis sólarljósi og vætu fyri at forða fyri, at skiftið tjúkkar ella tæring av innanhýsis lutum. Harumframt skal uppsetingarstaðurin vera hóskandi til regluligt eftirlit við mátaralesarum og uttan rusk, sum kann forða fyri avlesingum ella viðlíkahaldi. Langtíðar útsetningur fyri harðligum umhvørvum kann føra til mátifeil ella enntá skaða.
Í øðrum lagi er regluligt eftirlit við rakstrarstøðuni hjá mátaranum alneyðugt. Brúkarar kunnu kanna peikaran á mátaranum ella talgilda skjálvtan fyri óvanligari rørslu. Um mátarin til dømis heldur fram at snúgva seg spakuliga eftir at tú hevur sløkt alt vatn-við at brúka tól, kann tað vera ein rørleki. Hetta skal kannast skjótt, eitt nú á duldum økjum sum wc-tanga og rørsamlingum, fyri at sleppa undan at spilla vatn. Harumframt skalt tú beinanvegin seta teg í samband við vatnveitara tín til eftirlit, um tú sært sprongt glas, fastan peika ella óvanligar avlesingar á vatnmátaranum og sleppa undan at taka mátaran sundur sjálvur.
Um veturin kann lágur hiti skaða vatnmátarar. Um hitin heldur seg undir null í longri tíðarskeið, kann vatnið inni í mátaranum frysta og víðkast, og møguliga fáa mátaran at spreingjast. Tí eiga brúkarar í Norðurkina at seta í verk isoleringstiltøk, so sum at pakka mátaran við bummullar- ella líndúki ella at halda ein støðugan innihita í ógvuliga køldum veðri. Um ein frystur vatnmátari er frystur, skalt tú ikki hita hann yvir opnum loga; brúka í staðin heitt vatn til at tiðna tað spakuliga fyri at sleppa undan at skaða viðkvæmar komponentir.
At enda er tilvitan um vatnvernd tætt knýtt at vatnmátaraumsiting. Við at eygleiða vatnmátaraavlesingar kunnu brúkarar kvantifisera sína dagligu vatnnýtslu og stilla sínar vatnvanar, um teir varnast nøkur frávik. Til dømis kunnu einføld tiltøk sum at umvæla lekan kranar og stytta brúsutíðirnar minka um vatnrokningarnar og stuðla undir umhvørvisvernd.
Í stuttum kann sigast, at rætt nýtsla og viðlíkahald av vatnmátarum krevst samstarv millum brúkarar, vatnveitarar og uppsetarar. Vísindalig umsiting tryggjar ikki bert nágreiniliga máting, men betra eisini um vatntilfeingisnýtsluna, og fær bæði búskaparligan og umhvørvisligan ágóða.